Wednesday, September 22, 2010

A CIRCLE, I mean CYCLE.

Why do we choose to be attached to a person when we knew he'll probably leave too, someday? We give a part of our hearts and soul to them, cannot be retrieved. Maybe because we only think of what was important and what we want for the moment and forgetting, maybe setting aside, what will be it's effect in the long run.

A kiss is as exciting as your first day at school or first time receiving a gift; and we treated it as a sport, when we don't know that from that simple act, we get ATTACHED emotionally to a person.

We hurry down at romance when we aren't even sure of our commitment. And then cries "I can't be without him anymore.", after you fell apart.

We are in a CIRCLE.
it's a CYCLE that leads you running and running (and running) without even getting anywhere.
You connect.
You attach.
You broke up.
You connect.
You attach.
You broke up.

A CYCLE.


Whether it's with the same person or the other, it's still a CIRCLE; and it only hurts us much...


I guess the best way to be is (no, not to play safe) but to be attached to a person JUST when you know you were really ready for COMMITMENT.

a. BUILD FRIENDSHIPS along the way while getting busy with things you should be DOING first in your life.
b. STOP seeing the opposite sex ONLY as potential boyfriend / girlfriend.
c. WAIT for ROMANCE until both of you are really planning for MARRIAGE (commitment).
d. DON'T FELL TO FAST.
e. PRAY.


Obedience's reward is BLESSING.

Monday, September 6, 2010

ang sakit ha. :)

ako mismo. ako mismo ang pinalayas ng tanging tinatawag kong "home".
sinubukan kong kausapin siya. oo, nagbabakasakali akong may pagmamahal pa siya para sa akin, pero ako'y nagkamali, tsong. hehe

ang sakit pala.
all along akala ko di niya pa ako pinakakawalan, pero nagsawa na ata siya. natauhan na ba? hehe

namimiss ko siya.
ewan.
sa dami ng dumating. (patay na patay, ako ang patay na patay, nakakakilig, mga nagbalik na high school love affairs) pero ewan parang 'di katulad ng sa kanya.
di. di pa sure kung mahal ko parin kasi siya... pero iisa ang sure. wala pading makapagmahal sa akin tulad ng sa kanya.

home? parang ganun na nga.
i feel so at home sa kanya.
pero di naman siguro ibig sabihing siya lang talaga. o, ewan din natin. hehe

dadating pa ba yung tao na hinihintay ko, o siya na yun, napagod lang?

basta, ayun na yun. ang sakit ha. :)

-cheng's confession

Saturday, August 14, 2010

Ang Lamig Naman Nitong Agosto.

Nung mga oras na bumalik si wolf at kinausap ako, 'di ako namili.

Wala na talaga 'yung dating nararamdaman ko para sa kanya... totoo nga, nanlalamig din ang pagsinta. natutunan ko nang wala siya kaya di na naging mahirap sa akin ang pakawalan siya. Matagal ko nang nagawa 'yun nung umalis siya. Wala rin naman siyang sinabing antayin ko siya pero ginawa ko 'yun ng halos kalahating taon. Nainip na ko kaya nagbukas na ako ng pinto para sa iba.


Bigla namang dating ni ö.

Wala akong dahilan para tanggihan siya kasi gusto ko naman din siya at the first place. Malinaw namana ang gusto namin nung umpisa, FRIENDSHIP. Pero ngayon parang unti-unting naiiba. Ewan.

Motto namin nga e, "Marami pang pwedeng mangyari". Ginagalang namin ang oras. di kami nagmamadali.


Pero ang di ko inaasahan ay ang paglayo niya. Pakiramdam ko kasi di ito pansamantala... Kahit na sinabi niyang "Di na MUNA ako magtetext, tutal di rin naman siya nagtetext sayo diba?" Umo-o lang ako pero di ko naintindihan yung essence ng mga sinabi niya. Di ko naitanong. Bigla nalang nanlamig siya, pagkatapos noon.


Iniisip ko kung inaalala niya ang pagiging magkaibigan nila ni wof kaya ganoon. Matagal na silang magkaibigan. Magkaibigan na bago ko pa sila makilala. Di ko rin naman gugustuhin kung masira ang pagkakaibigan nila, pero di ko rin ata kakayanin ang lumayo siya nang bigla.

Hanggang kelan ba ganito? Hanggang kailan ko kaya hihintayin na naman ang 'pagbabalik'? Paano kung mahuli na naman ang lahat? Kung siya rin naman ayokong mahuli ang lahat. sana di pa huli ang lahat. pero, kailan?


Nabanggit ko kay ö na sa November e sasagutin na si wolf ng nililigawan niya. Hindi kaya 'yun ang tyinityempuhan niya? yung panahong siguradong may nag mamay-ari na kay wolf? Sana. kasi august na nagyon, malapit na rin yun. hehe :)

Wala naman sanang sukuan, ö.

-cheng's confession

Sunday, July 25, 2010

Boy Bawang - Garlic Flavor


malamang!

magtaka ka kung 'yung Boy Bawang na 'yan e maglasang onion!
ta'enang 'yan! :)

Monday, June 7, 2010

COLD - free verse

thought i’d be fine and good.

And then some other time, i’d be not.

Memories kills me much,

and that promise that keeps me hanging on.

I ws never sure of this wait I have.

I’m never that contented with what had come.

I’ve seen the difference by soul, by heart.

So I’m stucked and put away, don’t know, so far.

It was sad, It was low and it was bad.

And the feeeling swaed from good to not.

All his kisses and words linger in.

And my heart forever he will win.

He promised he’d always be there.

but then when i come closer he slips away.

Cold, and different, is what he is now.

I’ve lost something never again be found.

Sunday, June 6, 2010

balang araw. hah!

oo masakit pa. pero di naman to magtatagal e.. yung matagal para sa ibang tao para sa akin saglit nalang to. konting tiis pa siguro tapos okay na ule..

hindi. hindi. hindi ko pa gustong pumasok na naman sa bagong koneksyon. kukuha na naman ba ako ng bagong batong ipupukol sa ulo ko? di na muna siguro.

siya? okay naman sya e. sa tingin ko. masaya naman sya sa ginagawa nya. sabi nga lang ng iba, mature ka na daw talagang mag isip kung pag mag desisyon ka e di nalang yung sarili mo ang iniisip mo, kundi pati narin yung iba't nakarrami. baka di pa sya mature mag isip. (tawa)


balik tanaw tayo. mga mag iisang taong nakalilipas. sinabihan nya ko ng "selfish ka".
ngayon naiintindihan ko na ang ikinikilos nya, sya pala tong selfish e, muntik na kong maniwalang ako lang ang selfish sa aming dalawa. pano sya naging selfish? e kasi naman inisip lang nya ang gusto't nararamdaman nya at a moment pagakatapos di nya naiisip kung anong epekto nun sa other party in the long run. parang eto ngayon, di nakatulong yung intimacy na naranasan ko e. tinanikala lang ako nang lalo.

pero gaya nga ng sabi ko, matatapos din to.
hah! balang araw.

naranasan ko na'ng mahalikan, humalik, mahawakan, makahawak, ma angkin, mang-akin, magtiwala, mawalan ng tiwala, makasira ng tiwala, maiwan, mang-iwan, makaiwan, magmahal, mapamahal, mag-alala, mag isip, mamlastik, maplastik, makakita, makitaan, at kung anu-ano pa. marami pa sa susunod kaya bubuuin pa ako ng experience. salamat nalang at bahagi sya noon.

pero di natatapos ang lahat doon pagka wla nya, sabi ko nga
balang araw.. hah!

sa ngayon, eto nalang muna. naghihintay din ako di ko sigurado kung sa kanya o sa ibang tao.
di ko alam kung anong susunod e. sinusulat palang ata ng Creator yung storya ko.

marami pala akong dapat ayusin sa sarili ko, kasama yun sa mga pagkaka abalahan ko. Di ako magpapalipat lipat sa iba ibang koneksyon pero iisa naman ang pag uugali. lolokohin ko langb ang sarili ko.

-cheng

Sunday, May 30, 2010

eto na naman. pamilyar to e.

ayan na naman.
pamilyar sa kin to e.
naramdaman ko na to dati, di ako pwdeng magkamali, eto rin 'yon.

itinulog ko muna saglit, pag gising ko ganun padin.
ikinain ko nalang, pagka ubos ko ng kanin nasa plato, ganoon padin.
pero masarap yung ulam, adobo.
isinulat ko ayun! lumabas din.

oo hayskul pa noon nung makilala ko siya.
hayskul. magkaklase kame.
di kame close e. pero kialla namin isa't isa.

ngayon, di na kami nagkikita pero pinag kokonek kami ng teknolohiya.

teka. hinay. kalma lang.

oh no! may nararamdaman ako.
ano to?

pamilyar to e.
alam ko ganito rin yung dati.
patay.

paano kung ako lang, hindi siya?
patay.

ito na naman.
naaalala ko kasi e.
tinamad na nga ako kontrahin e.

nagpadala nalang ako.
kaya lang damdamin ang armas ng kalaban ko (sarili ko).
sigurado...




TALO NA NAMAN AKO NITO.