simulan mo, tatapusin ko. :)

simulan mo, tatapusin ko :)
by Rachelle Ramos on Saturday, August 14, 2010 at 2:42pm

huy.ö

inaantay ko texts mo araw-araw.

hinahanap kita sa school pag pumapasok ako kahita alam ko wala kang klase.

naaalala ko yung amoy ng pabango mo parati.

napagkakamalan ko yung kung sinu sino sa paligid, na ikaw.

natutulala ako pag naiisip kita.

paulit ulit kong binabasa mga last text messages mo sa phone ko.

pabalik balik ako sa page mo nitong buong magdamag. (mga 20 times na ata)

bukambibig na kita ke utol. (confidante ko)

sinisilip ko yung kanto ng compound nyo tuwing papasok na ko sa school.

ini-imagine ko nalang yung ngiti mo, na nakakatuwa, haha.

kumakain nalang ako ng isaw para maramdamang kasama kita.

tumatawa nalang ako mag-isa sa mga joke mo na paulit ulit sa isip ko.



haydyusme!



namimiss na kita.



I DARE YOU TO MOVE. :)

A CIRCLE, I mean CYCLE.

Why do we choose to be attached to a person when we knew he'll probably leave too, someday? We give a part of our hearts and soul to them, cannot be retrieved. Maybe because we only think of what was important and what we want for the moment and forgetting, maybe setting aside, what will be it's effect in the long run.

A kiss is as exciting as your first day at school or first time receiving a gift; and we treated it as a sport, when we don't know that from that simple act, we get ATTACHED emotionally to a person.

We hurry down at romance when we aren't even sure of our commitment. And then cries "I can't be without him anymore.", after you fell apart.

We are in a CIRCLE.
it's a CYCLE that leads you running and running (and running) without even getting anywhere.
You connect.
You attach.
You broke up.
You connect.
You attach.
You broke up.

A CYCLE.


Whether it's with the same person or the other, it's still a CIRCLE; and it only hurts us much...


I guess the best way to be is (no, not to play safe) but to be attached to a person JUST when you know you were really ready for COMMITMENT.

a. BUILD FRIENDSHIPS along the way while getting busy with things you should be DOING first in your life.
b. STOP seeing the opposite sex ONLY as potential boyfriend / girlfriend.
c. WAIT for ROMANCE until both of you are really planning for MARRIAGE (commitment).
d. DON'T FELL TO FAST.
e. PRAY.


Obedience's reward is BLESSING.

blank as in na-blangko

naging mababa pa sa normal ang mga araw mula noon.
patay. tahimik. boring.


pag-uwi ko ng bahay, sinalubong ako ng seryosong pakiusap ni mama.
"Rachelle, gusto kitang makausap saglet."
umupo kaming pareho.
saka sya nagsimula.





"ano bang nangyayari sayo?
Puno ng galit yang mga mata mo..,
di ko na marinig ang tawa mo,
para kang robot na kumikilos at gumagawa,
pero wala kang tunay na buhay.."



nagulat ako nang marinig yun sa kanya.
di ko namalayang ganito na pala ako.
para sa akin, normal naman ako, iba na pala ang naipapakita.


maraming nagbago.
pakiramdam ko, ambagal ng oras.
parang binarena puso ko.
ay. hypothalamus ko pala.
kahit san ako magpunta, may alala nya.
t*ng in*, ang emo ko talaga.
napuno ako ng pagsisisi...

roxanne/may anne (classmates ko): "an lungkot ng mata mo a.."


ahehe. naalala ko lang,

alvin domanais: "..pag tumawa ang yong mata.."

ngumingiti't tumatawa pala ang mga mata.
nakakatuwa naman talaga..


ilang araw palang naman mula noon e.
di pa ako talaga okay.
nagsisinungaling twing magsasabi ng,
"okay ako, okay sya, okay kame."





unti-unti akong bumalik sa eksena.
nakakatitigsi mama saken.
tumitig nalang din ako sa kanya.
di ko kase alam kung ano ang sasabihin.

ramdam kong di lang ako ang nahihirapan.
pati sila na mga nagmamahal sakin, naapektuhan.
pasensya na pokayo. di ko pa ata kaya talagang magng normal, di ako plastik e.
(sabi ko sa sarili ko)


pinanonood ko si mama habang binubunot ang saksakan ng ilaw.
hinatid nya ko sa kama.
parang bigla akong nagising
kung kelan gabi na naman pala.

espasyo

bago ako mag post ng blog na ito, nagbasa muna ako ng mga discussions at questions and answers na available sa google patungkol dito.
di. di ako humahanap ng idadagdag impormasyon. gusto ko lang malaman yung totoo.


ika dalawampu't apat ng nobyembre, nagyong taon, nagdisisyon akong manawagan ng "cool off" samin ng boypren ko. wala akong iba. wag mo ko agad husgahan. mahal ko siya. gusto ko lang ng konteng ESPASYO.

paulit ulit ko na nga lang sinasabi e.
"napapagod na ko". di ko lang sya magawang iwan, mahal ko e.
oo na, tanga na, pero naging tanga rin kaya sya.
nagulantang nalang ako nung sabihin rin nyang "napapagod rin ako, di lang ikaw".

nagkakapaguran na pala kaming pareho.

natural bang mapagod pag nagmamahal?
di ba dapat nga masaya ka pang gumawa ng para sa kanya nang di napapgod kase out of love nga?

di. mali.
napapagod kame sa away.
sa loob ng isang linggo, himala nang di magkatampuhan.
maliit na bagy.
malaki.
katamtaman.
sakto lang.
walang dahilan, meron.
di namen alam.
alam.

iba-iba.

sabi ko, "pagsubok to a.."
ayaw ko sumuko, pero pwede naman yung "break time" diba?
di naman siguro cheat yun.

di lang dahil sa pagod na.

magkalinawan.

"nakikita mo lang ang totoo mong nararamdaman sa isang tao kapag nawala sya."

kaya lang ume-epal naman tong..

"absence makes the heart grow fonder."

wew! ewan.
basta. ang alam ko, gusto ng pahinga.
charge muna nalobat na e.
pagbalik ko, hah! an lakas ko na ule.


yun na nga.

pagbalik.

pag bumalik ba, may babalikan pa ko?
panu kung may nahanap bigla yung isang to ng iba?
may laban pa ba ko?
kasasabi ko nga lang nga naman, "wala munang pake alamanan."
hoy,rasheng! anu nga naman bang pake mo?! ayaw na nya e! manahimik ka na.

di naman talaga ako aalis e.
diba sabi ko, "di naman ako mawawala e, andito padin ako."
and once again, once more, "gusto ko lang ng pahinga."
kelanagn mu rin kaya yun. pagod ka din diba?

hihintayin pa ba nya ko?
kase sabi nya, "you're free."
patay tayo dyan. sumuko na ata.

paano na?
ano pa tong inaayos ko, kung wala na pala akong babalikan?

hala. anak ng sanlibong putakte naman o! sabi ko naman
"babalik ako" e.
ayaw mo na?

mahal ko sya.
mahal rin nya ko.
sana magka hintayan pa.

ayokong tapusin to.
kaya nga ang hiningiko "cool off" e. ibig sabihin, ayokong tapusin.
kase kung gusto ko, sana diniretso na kita,
"ayoko na, itigil na naten!"

diba?

di ko alam anung magandang pantapos dito e.
siguro kase wala pa ngang ending.

sabihin nalang naten part 1 palang to.
on process pa part 2.

abangan nalang naten.
ako ren e, naghihintay, nag-aabang.








uy, boypren ko, namimiss na kita.

two is better than one...daw.

two is better than one daw.
masaya daw kapag dalawa kayo sa buhay. masaya yung may karamay,masaya nga naman yung may kadikit lage, kahawak kamay, katabi lage, kasabay, at may partner.
parang walis ting teng nga naman. mas makapal,mas madaling maka walis.

pag nilalamig ka may yayakap sayo.
pag nalulungkot ka, may makapag papasaya sayo.
pag nag-iisa ka, may sasama sayo.
pag wala kang maka usap, may makikipa-usap sayo.
pag kailanagn mo ng pagmamahal higit pa sa kaibigan, andyan sa para sayo.

marami pa.

kaso parang walis ting teng, the more na makapal, madame, the more the mabigat. ang hirap dalhin.



pag dalawa kayo, hindi nalang sarili mo ang iisipin mo.
kung may desisyon kang gagawin, di langyung sa ikabubuti mo at ng iba iisipin, pati yung idudulot nito sa kanya iisipin mo na ren.

pag dalawa na kayo, mas magastos. oo, litterally.

pag dalawa na kayo, masakit na sa ulo.
parang pag dumami na anak sa isang bahay, masakit na sa ulo.

pag dalawa na kayo, di lang problema mo pasan mo, pati problema ninyo na, minsan pati problema din nya!

marami pa.

two is better than one nga ba talaga?

tignan naman naten yung isang banda.

pag ikaw lang, solo mo buhay mo, solo mo ren problema mo.
pag ikaw lang, tahimik ka, oo, tahimik yung tipong mabibingi ka na sa katahimikan.
pag ikaw lang, walang masyadong bawal, di ka naman matututo.

oo masaya ren ang mag-isa.
malaya e.





pero kahit ano pang sang-ayon mo dito,
pustahan, hinahanap hanap mo paren yung may KASABAY.



minsan kumain ako mag-isa. walang kasabay kahit isa. sabi ko nalang sa sarili ko. "anu ba to, ang lungkot pala."

hindi laging masaya 'no?!

akala mo siguro madali lang 'no?
iniisip mo siguro na palaging masaya lang.

kung oo, di mo pa nga ganun kakilala si PAG-IBIG.

nadama mo.
grade school ka nun nung makilala mu si first crush..
naglakad lang siya sa harap mo, kala mo tumigil saglit ang mundo't ikaw at suya nalang andun na tanging gumagalaw.
natignan ka lang nya, naiisip mo na kaagad na malamang may gusto rin siya sayo.
gusto mo lagi siyang nakikita. sasabihin mo pa nga, "mahal ko na siya.."


nahanap mo.
nung hayskul, nagligawan.
pakiamdam mo kayo ang love team ng klase pag nakakantyawan.
laging magkasama. di mapupuknat.
dadating mga firsts.. love, kiss, holding hands, pati hug ..
kapag medyo minalas at nagpadala sa kapusukan pati premarital sex papatusin nyo pa.


magkakagulo.
parang gumuho mundo mo nang sabihin nyang "ayoko na".
bwiset! binigay mo nang lahat.
akala mo kase lagi nalang masaya. laging nalang maganda.
nagkamali kang akala. paano na?


titigilan mo na.
ayaw mo na rin. muka ka na kaseng tanga.


makalipas ilang sandali, sasabihuin mo na naman..


naghihintay parin ako. SINO SUSUNOD?

ang nag hihintay...

habang nag hihintay ka,minsan naghahanap ka muna ng pampalipas-oras. walang masama don kaya lang minsan nahihibang ka na tapos yung pampapalipas-oras mo e nagiging pangunahing prayoridad mo na. (teka ba't ba ang kata ko?)

sa palipas ng panahon, kase nga ang tagal tagal n hinihintay mo, naiiba na. tapos sino ngayon sisisihin mo? yung nagpapa hintay kase nga ang tagal tagal naman nya, o ikaw na naghihintay kase di ka nalang maghintay ng matiwasay dyan, o yung pampalipas-oras mo na ume-epal; intentionally man o unintentionally...?
mahirap nga naman kase ang maghintay, kaya ganito nalang: para sa nagpapahintay: "biyan mo naman kase ng sinyales na may pag-asa si 'naghihintay', tapos deretsuhin mu na kung wala na talaga dapat pang natayin para maka usad naman siya, diba?" para sa naghihintay: "okay lang yang mga 'pampalipas-oras' na yan, pero itago mu muna yang puso mo, kase aba t*ng in*, deretsuhin mu nalang kaya si 'nagpapahintay' na hindi mu kaya?!" para sa 'pampalipas-oras': "matutong lumugar, okay?"
oo, konklusyon padin talagang mahirap maghintay!